Erica bestaat 70 jaar en viert dat.

Geplaatst op 15-09-21 door Gerhard Vedder

Op Erica was en is er eigenlijk altijd wel aanleiding voor een feestje. In de Provinciale Drentsche en Asser Courant van zaterdag 29 juli 1933 kunnen we lezen dat ons dorp Erica in dat jaar zijn/haar 70ste verjaardag gaat vieren.

Voor de iets jongeren onder ons, de generatie van het “appen met eigengemaakte afko’s” laten we de tekst zoals hij toenmaals geschreven en dan valt gelijk op dat we toen aanzienlijk kwistiger waren met klinkers. Dus bijvoorbeeld overal 2-o’s en mensch nog met sch schreven.

Afijn ik hoop dat u geniet van een verhaal over 70 jaar op Erica zoals het verscheen in de Drentsche en Asser Courant van 29 juli 1933.

Bij het 70-jarig bestaan van Erica. 

     Wild en woest en ledig

     Was het ruwe veen.

     Slechts de heide vlocht er

     Kransen over heen . . .

Erica viert dit jaar (1933) haar zeventig-jarig bestaan.

Een menschenleeftijd is voor een dorp nog niet zoo heel veel, doch de ingezetenen hebben desniettemin gemeend dit feit niet onopgemerkt te moeten laten voorbijgaan. Het plan is dan ook gerezen om dit jaar een herdenkingsfeest te houden, waarvoor zich een commissie heeft gevormd, bestaande uit de heeren C. J, v. d. Capelle, J. Beuker, R. de Jong, A. C. v. Heeswijk, Luc. Prins, P. Mittendorp, Joh. de Haas, D. Kamps en H. Stoker.

De leden van de feestcommissie voor een van de erebogen.

Met het oog op een en ander hebben we eens in de geschiedenis van Erica geneusd, waarvan we hier de markantste punten laten volgen.

Het krantenartikel in de Drentsche en Asser Courant van 29 juli 1933

Een mooi en bijna paginagroot artikel over Erica met op dezelfde pagina een grote advertentie* van de firma Batco, waarover later in dit verhaal meer.

Het ontstaan van Erica.

Erica, thans een florissant dorp, waar naast vele winkels en bakkerijen, flinke burgerwoningen staan, was in ’t jaar 1863 één groote vlakte, waarop heide groeide en men de veenboekweit verbouwde.

De boeren van Zuidbarge lieten de koeien er weiden en brachten de bijenstallen in den bloeitijd van de heide er heen. De plek lag n.l. aan den veldweg van Zuidbarge. Nadat de vervening te Nieuw-Amsterdam ongeveer tien jaar had plaats gevonden, schoof die vanzelf op naar de plaats waar nu Erica ligt en al spoedig kwamen zich verschillende arbeiders vestigen op de nieuwe plaats. Dit waren voornamelijk menschen uit plaatsen waar het veen reeds vergraven was en waar dientengevolge dus weinig werk meer voor hen was te vinden in het veenbedrijf.

Uit Slagharen, Smilde en de Friesche venen zakten de arbeiders naar deze streken af. Er was in het Zuid-Oosten van Drenthe een nieuw en groot arbeidsveld te vinden.

Aan het dialect der bevolking en aan den volksaard kan men thans nog merken dat de menschen oorspronkelijk van alle kanten hierheen kwamen. In het jaar 1863 vestigden zich de eerste menschen uit Slagharen in de buurt van de Pannekoekendijk. De toenmalige bevolking wilde aan de plaats den naam Nieuw-Slagharen geven, dat in navolging van Nieuw-Amsterdam en Nieuw-Dordrecht, doch de heeren die er over te zeggen hadden, wisten een beteren naam, n.l. Erica, ontleend aan de Latijnsche benaming voor de dopheide (Erica tetralix) die daar in groote verscheidenheid groeide.

Langzamerhand werd het kanaal, de verlengde Hoogeveensche Vaart doorgetrokken en vele arbeiderskeeten verrezen aan beide kanten langs dezen waterweg. Eenige sluizen werden gebouwd in het kanaal, n.l. de Heemskerksluis en de Kalffsluis, genaamd naar de heeren Mr. J. Heemskerk Azn. En Jan Kalff te Amsterdam, de heeren, aan wie concessie was verleend tot verbetering der Hoogeveenschen Vaart.

Als een bijzonderheid kunnen wij nog vermelden dat de arbeiders de zoogenaamde Heemskerkjes veel gebruikten; dit was een fleschje waarin een paar deciliter jenever ging. Deze Heemskerkjes vonden in die dagen flinke aftrek.

Door een der grootste verveners, den heer A. van der Sluis uit Appelscha, die zich later ging vestigen op deze plaats, werden groote complexen veen aangekocht, waarmede begonnen werd te vergraven. De heer van der Sluis woont momenteel nog te Erica, in het centrum van het dorp, aan het kruispunt der wegen van Klazienaveen naar Nieuw-Amsterdam en van Zuidbarge naar Amsterdamscheveld.

In den loop der tijden vestigden zich er winkeliers en andere neringdoenden, zoodat er een uitgestrekt streekdorp ontstond.

Waar vroeger de keten der arbeiders stonden, verrijzen thans mooie landhuisjes.

Kerken.

De R. K. Kerk werd reeds spoedig na het ontstaan van Erica gebouwd en wel in het jaar 1870. Het oorspronkelijke R. K. Kerkgebouw bestaat thans niet meer. Juist dit jaar moest de oude kerk worden afgebroken om plaats te maken voor een groot, nieuw kerkgebouw, waaraan thans druk wordt gewerkt om dit zoo spoedig mogelijk klaar te krijgen, daar thans de godsdienstoefeningen moeten worden gehouden in een houten noodkerk. Vermoedelijk zal de nieuwe kerk einde 1933 voltooid zijn. De R. K. kerk werd gebouwd in het z.g.n. oud-Erica. Een Ned. Herv. Kerk werd pas later gesticht. Aan het kanaal werd een eenvoudig gebouw geplaatst, waarin nu nog geregeld de godsdienstoefeningen worden gehouden. Een Geref. Kerk bezit Erica niet en de gereformeerde bewoners gaan naar Nieuw-Amsterdam ter kerke.

Steenfabriek.

Door den voortdurenden aanwas der bevolking, met als gevolg dat er vele huizen moesten worden gebouwd, waarvoor natuurlijk steenen noodig waren, werd opgericht in het „oud-Erica”, in de buurt der R. K. Kerk, een steenfabriek van den heer Houkes. Deze steenfabriek bestaat nu al lang niet meer, daar er later geen voldoende afname van steenen meer was. Er bestaan echter nog eenige huizen- te-Erica welke zijn gebouwd met de Ericasche steen, een soort zandsteen.

Het onderwijs.

Zooals opgemerkt nam de bevolking steeds toe. De ouders moesten hun kinderen naar de school, staande aan den Schooldijk te Nieuw-Amsterdam, sturen. Begrijpelijkerwijze kwam daar practisch heel weinig van terecht, want de school stond op een afstand van ongeveer zes kilometer van de plaats. Er werd maar heel weinig gebruik van gemaakt. De ouders konden hun kinderen reeds vroeg gebruiken om mee te helpen in het veenbedrijf en zoo lang de kinderen nog te jong waren om mee te werken was de afstand naar de school te ver.

In Erica kwam later een school en wel op de plaats waar thans het kerkhof ligt. Het was een tweeklassige school met twee leerkrachten. De leerlingen werden allen ondergebracht in één groot lokaal. Later kwam de thans nog bestaande openbare lagere school met vier lokalen, hoofd de heer T. Pol. Deze school werd later uitgebreid tot zes lokalen. De oude school werd niet direct opgedoekt, doch nog een tijdlang als hulpschool gebruikt.

In 1906 werd er nog een tweede openbare school, hoofd de heer J. Schonewille, bijgebouwd, zoodat het hulplokaal buiten dienst kon worden gesteld.

De algemeene begraafplaats werd in dat jaar door de gemeente ingericht en in gebruik genomen. Tot dien tijd moest men de overledenen begraven te Nieuw-Amsterdam. Door den voortdurenden aanwas der bevolking werden de bestaande twee scholen overbevolkt en de gemeenteraad besloot er nog een openbare lagere school, hoofd de heer A. C. v. Heeswijk, bij te bouwen. Een bijzondere lagere school, hoofd de heer E. Algra, volgde en in 1926 werd een groote R. K. school, de St. Gerardus School, hoofd de heer H. J. M. L. ter Hofstede, gebouwd, zoodat Erica thans drie openbare lagere scholen, één bijzondere lagere school en één R. K. School bezit.

Tram en wegen.

Zooals vanzelf spreekt waren er in het begin niets dan zandwegen en men was voor het vervoer aangewezen op de trekschuit. De oude Willem Westra had een veerhuis met vergunning, waar thans het café Beuker staat en deze zorgde er voor dat de menschen van Erica heel genoegelijk in de trekschuit des Maandags naar de markt te Coevorden konden gaan en des Donderdags naar Hoogeveen. Het ging wel een beetje langzaam, doch men kwam veilig op de plaats van bestemming. Opmerkelijk is dat de zoons van den ouden heer Westra nog altijd als beurtschippers zorgen voor het vrachtvervoer door de Hoogeveensche vaart.

Een aanmerkelijke verbetering in de communicatie met den omtrek brachten de verharde wegen en de Dedemsvaartsche Stoomtram-Maatschappij van Nieuw-Amsterdam naar Erica op 22 Februari 1902 en van Erica naar Klazienaveen op 14 Juni 1904. De verharde straatweg van Nieuw-Amsterdam over Erica naar Emmen kwam reeds eenigen tijd eerder tot stand en wel in 1898, terwijl de weg naar Klazienaveen in 1909 gereed was.

Later werd een verharde weg aangelegd naar het Griendtsveen, genaamd de Horch-straat. Men heeft thans in het centrum van de plaats een kruispunt van verharde wegen. De autobusdienst van den heer K. de Boer, de dienst Ter Apel – Coevorden, loopt door Erica en heeft heel wat personenvervoer van de D.S.M. overgenomen.

Het centrum van het dorp Erica met het kruispunt der wegen met 2 bruggen.

Volkshuisvesting.

Bij het ontstaan van Erica zag men weinig anders dan keeten langs het kanaal en als men thans ziet dat de eene nette burgerwoning na de andere verschijnt is er wel een groot verschil op te merken in de zeventig jaren.

Bijna alle keeten zijn in den loop van den tijd opgeruimd. Slechts een enkele treft men er nog aan, maar meer achteraf gelegen in het veen. Ook die zullen zoo langzamerhand verdwijnen daar de gemeente Emmen zooveel mogelijk nieuwe arbeiderswoningen gaat bouwen, ingevolge de krot- en keetopruiming. Dit jaar zullen er bijv. vijf woningen worden gebouwd.

In de oorlogsjaren werd door de gemeente een groot terrein, ter grootte van ongeveer 11 H.A. van het Waterschap aangekocht en waarop 46 woningen werden gebouwd. Bij iedere woning is ¼ H.A. goede bouwgrond, zoodat de bewoners hun eigen groenten kunnen verbouwen. Deze woningbouw is wel in trek, want de woningen zijn altijd bezet. Er is in Erica nog steeds vraag naar woningen. De uitbreiding van het dorp gaat ook nu nog gestadig vooruit. In het jaar 1932 b.v. werden niet minder dan zeventien nieuwe woningen gebouwd.

Verlichting.

De verlichting van het dorp was in het begin erg primitief. Eenige petroleumlampen, waarvoor men ieder jaar een bijdrage gaf, dus een particuliere straatverlichting, zorgden in de wintermaanden er voor dat de bewoners ook des avonds veilig hun woning konden bereiken. Later gaf de gemeente een subsidie van f 6 per lantaarn.

Door een combinatie, bestaande uit de heeren A. Veldkamp, Popping en Schuurman werd tijdens de mobilisatie een electrische centrale opgericht, zoodat men ook in Erica kon genieten van het electrisch licht. Eenige jaren geleden, nadat de kabel van de maatschappij Laagspanningsnetten te Groningen was doorgetrokken, nam de Gemeente het net der particuliere centrale van den heer A. Veldkamp over. In den beginne werd de meening uitgesproken dat dit gedeelte van ’t elec. bedrijf een strop zou worden, doch nu na eenige jaren blijkt wel, dat Erica een der beste netten heeft wat betreft de financiëele uitkomsten. De vastrechttarieven waren eerst te hoog, doch nu zijn ze aanmerkelijk verlaagd.

Haven.

Door medewerking der bevolking kwam Erica in het bezit van eon haven. Deze haven is in werkverschaffing aangelegd en voldoet niet geheel aan de verwachtingen, die men heeft gekoesterd, daar de haven onpractisch is aangelegd en niet geschikt is voor los- en laadplaats.

Door de inwoners is voor den aanleg van dezen haven fl 700, – bijeen gebracht maar als men geweten had dat de uitvoering op een manier zou geschieden zoals is gebeurd dan zou men zich wel eerst hebben bedacht om dit geld er in te steken. Men zou dan zeker niet zoo spontaan hebben medegewerkt.

Het  vereenigingsleven.

Do bevolking van Erica bestaat in hoofdzaak uit arbeiders en landbouwers, terwijl ook veel aan tuinbouw en pluimveeteelt wordt gedaan, ofschoon de laatstgenoemde bedrijfstak wel iets vermindert, daar het bedrijf niet meer rendabel is.

Het vereenigingsleven mag zich in een grooten bloei verheugen. Een vereeniging „Plaatselijk Belang” bestaat reeds jaren en heeft zeer veel gedaan in het belang van Erica.

In het jaar 1910 werd een Boerenleenbank opgericht. Deze bank is een zegen geweest en is dat nog voor de plaats, daar vele menschen door deze inrichting uit fin. moeilijkheden zijn geholpen.

De Landbouwvereeniging werd eenige jaren later in het leven geroepen. Op philantropisch gebied treft men de volgende vereenigingen aan: Groene Kruis, Begrafenisvereeniging „De Laatste Eer”, Consultatiebureau, gehouden door de plaatselijke arts A. J. D. Stukje, Commissie voor Hygiëne van Moeder en Kind, R. K. Ziekenfonds, Vereeniging Ziekenhuis-verpleging en een afdeeling der Centrale Vereeniging Ziekenzorg. Op land- en tuinbouwgebied: Een Veefonds, R. K. Kleinveeverzekering, afdeeling A.B.T.B., Tuinbouwvereeniging, Geitenfokvereeniging, afdeeling der Oostelijke Pluimvee Coöperatie (O.P.C.)

Verder zijn er R. K., Chr. en moderne Arbeidersorganisaties, twee Muziekverenigingen, Zangvereenigingen, Voetbalvereeniging, Damclub, R. K. Tooneelvereeniging, R. K. Spaarkas en verschillende kerkelijke vereenigingen. Kiesvereenigingen der S.D.A.P., Anti Rev. Partij en R. K. treft men er aan.

Erica telt vele mooie zaken. In alle branches kan men er terecht. Een uitgebreide inrichting voor het maken van cement van den heer Pranger is de eenige industrie, terwijl het hoofdkantoor van de Turfstrooiselfabriek en Veenderijen van den heer A. Veldkamp er is gevestigd. In het nabij gelegen Amsterdamscheveld staan een tweetal turfstrooiselfabrieken van de Griendtsveen Maatschappij, waar heel wat arbeiders werk vinden.

Erica heeft een eigen dokter, wijkverpleegster en kraamverzorgster. Er worden een drietal jaarmarkten gehouden en wel in Mei, Juli en September.

Bevolking.

Het totaal aantal inwoners bedroeg op 1 Januari 1933 2787, verdeeld in 1424 mannelijke en 1363 vrouwelijke, verdeeld in de volgende godsdienstige gezindheden: 1302 Ned. Herv., 2 Remonstranten, 18 H.A.Z.G. i. d. E. v. A., 318 Gereformeerden, 64 Christelijk Gereformeerden, 949 Roomsch Katholieken, 2 Baptisten en 132 tot geene der genoemde gezindten behoorende.

De loop der bevolking was in de laatste jaren als volgt: 1921 – 2738; 1922 – 2867; 1923 – 2951; 1924 – 2982; 1925 – 2990; 1926 – 2783; 1927- 2755; 1928 – 2655; 1929 – 2593; 1930 – 2581; 1931 – 2602; 1932 – 2663; 1933 – 2787.

Een tweetal raadsleden der gemeente Emmen woont in Erica, n.l. de heeren H. L. Reuvers, Roomsch Katholiek en J. Wanders, Anti Revolutionnair.

Een der eerste bewoners aan het woord.

Van de eerste bewoners van Erica zijn er nog enkelen in de plaats woonachtig. Wij troffen aan een oude vrouw, die als kind met haar ouders van Slagharen kwam als één der eerste bewoners. Dit was Geertruida Veltrop, nu gehuwd met H. Berends.

Toen wij bij het boerderijtje kwamen zat het oudje met haar kleinkind voor de deur te aardappelen schillen. Op onze vraag of zij nog iets wist te vertellen over den eersten tijd dat zij te Erica woonde kwam het oudje los. “Ja, mijnheer, mijn vader heeft ons vaak verteld over den eersten tijd toen we van Slagharen naar Erica kwamen. De eerste dagen huisde men gewoon tegen een aarden wal aan, doch na eenigen tijd hadden de ouders een keet klaar, eenige hoopen zand met wat plaggen er over, een gat in den wand en de keet was klaar, diende als woning!

Op de foto hiernaast: Eén der eerste inwoonsters van Erica, de oude vrouw Berends, die in 1863 als kind in Erica kwam te wonen.

 Nog Vaak hebben wij er later om gelachen als vader vertelde, dat hij later een paard had, dat hij den eersten tijd tegen de wal zette, waar wij de eerste dagen hadden gewoond, doch het paard maakte net zoo lang lawaai tot het er uit gehaald werd, het dier wou zelfs niet staan waar wij eerst hebben moeten wonen!

Het oudje kwam toen op haar praatstoel en vervolgde: Zij hebben den naam Erica aan de plaats gegeven omdat het grootste gedeelte van het land het eigendom was van een zekere Rika en daarom noemde men het E-Rika, later Erica. Het was Vroeger allemaal heideveld en de boeren uit Barge verbouwden hier boekweit en mijnheer Lokkers Zette een bord neer op de plaats met de naam Erica.

Ja, wij hebben hier al heel wat meegemaakt, mijnheer en ook veel armoede geleden, vooral in het begin. (Het menschje heeft veel moeten werken in haar leven en nog alle dagen is zij in de weer). Heel bereidwillig verklaarde vrouw Berends dat wij wel een portret van haar mochten maken. Even een en ander terecht gestreken, hier een haarlok uit het gezicht weggestreken, daar iets getrokken aan het schort, even rechtop staan en knip, de foto was er.

Uit een Gids van Emmen.

In een in 1932 uitgegeven Gids van de gemeente Emmen lazen wij nog het volgende over de plaats Erica, welk artikeltje geschreven is door den heer H. F. Buiskool te Weerdinge.

“Evenals Nieuw-Dordrecht dankt Erica haar ontstaan aan den veenboekweitteelt. De eerste keet was er een van een bewoner uit Slagharen, 1863. Tegen den gevel stond ’n staak, met dwarslat, waarop – in sierlijke( ?) letters “Erica”, een wegwijzer in ’t wijde, wijde veld. Was het de naam van een rijke vrouw? Of was Erica dopheide? Het erfgerucht fluisterde het eerste, de wetenschap bevestigde de tweede veronderstelling. De hut, bekend als de keet van Erica, stond daar zoo eenzaam, aan het z.g. Pannekoekenveen, aan den veldweg van Zuid-Barge. Schuilplaats voor veenhakkers bij sneeuwbuien. En bij regen en onweer, voor de boekweitmaaiers. Maar ’t rookte er toch zoo.

Waar nu de R. K. kerk staat, kwamen de drie dijken bij elkaar: Pannekoekendijk, Strengdijk, Beekdijk. In die Strengleegte gingen de koeien van Zuid-Barge weiden, die van Noord-Barge, Emmen en Westenesch naar de Runde. Aan den Pannekoekendijk verrees later een  steenfabriek (afgebrand). En ’n Franschman bouwde „boven” Erica een lokfabriek. Hij zag zich gouden bergen voorgespiegeld. Uit het vlokkige veen, lok, wilde hij, met zijn procédé, dekens en vilten hoeden fabriceeren. ’t Veen uit Nieuw-Haarlem zou de grondstof leveren. ’t Bleek optimisme van de koude grond. Afgewerkt is de fabriek nooit geworden: klatergoud, schoone schijn.

Door de turfgraverij langs de Verlengde Hoogeveensche Vaart, de Dedemsvaartsche Tram, prachtige straatwegen, die het dorp verbinden met Emmen, Klazienaveen, Schoonebeek en Nieuw-Amsterdam kwam Erica tot volle ontwikkeling. Waar eens de veenarbeider het ruwe veen bewerkte, en z’n boterham, bestaande uit ’n snee Drentsche stoet met zemelbrood, besmeerd met smolt (varkensvet), gewikkeld in „de Oude Asser” of leege puut (zakje van winkelwaren), gebruikte met water uit de greppels, is thans ’n florissant dorp verrezen.

De plaats heeft een fraaie R. K. Kerk en een Protestantsche. Verder telt Erica 3 openbare en 1 Bijz. School, terwijl de stichting van een R.K. School in voorbereiding is. (De R. K. school staat er thans reeds eenige jaren. Red.)

Zoo hebben we in een zeer kort bestek een en ander gememoreerd uit de geschiedenis van het dorp Erica, een plaats, die gedurende den tijd van hoogconjunctuur een haast Amerikaansche ontwikkeling vertoonde, doch op welker uitwas thans door de economische inzinking een rem is gezet, die echter niet bij machte zal zijn den ontwikkelingsgang en de energie der bevolking te stuiten in den opmarsch naar een nog mooiere toekomst.”

70 Jaar bestaat thans Erica, uit veen en heide verrezen tot een aanlokkelijk oord. Moge ook na deze mijlpaal, in de geschiedenis van hét dorp, het steeds crescendo gaan men zijn bloei.

*  En dan is er nog die advertentie. De advertentie van de firma Batco, die toen in 1933 een groot gedeelte van de pagina besloeg. 

Wie of wat was Batco?

De naam Batco is een samentrekking van de namen van de “British American Tabacco Company”. Zij openen in 1906 in Rotterdam een sigaretten fabriek maar blijven niet lang alleen. In 1911 komt er ook in Eindhoven een sigarettenfabriek bij en zo gaat dat maar door. DE verschillende fabrikanten en hun merken buitelen over elkaar heen.

Batco heeft inmiddels allerlei bekende en minder bekende intrnationale merken onder zijn hoede. Merken met namen als “Clysma No. 30”, North State”, “Clix”, “Flag”, “Mavrides”, “Gold Dollar”, “Pirate” en “Bristol”.

En om deze merken te stimuleren beginnen ze met het bijsluiten van cadeaubonnen in de sigarettenpakjes. En er was dus ook de “Batco Cadeau Catalogus” en de Batco prijsvraag. Aan deze prijsvraag kon je mee doen door met maximaal 20 woorden aan te geven waarom je zo gek was op de Batco producten en dan 5 voorkanten van lege sigaretten pakjes bijsloot kon jij bijvoorbeeld een mooie dames- of heren-fiets winnen. En je kon ook je hele bestek bij elkaar roken en sparen of een nieuw horloge.

Deze actie groeide uit tot een “massale gekte” en werd in 1934 verboden, niet omdat ook toen roken al ongezond was maar omdat de Nederlandse middenstand zich bij de overheid zich had beklaagd vanwege concurrentievervalsing. Het cadeau spaarsysteem werd gestopt en rokend Nederland ging weer over op het verzamelen van Turmac-zijdjes¹, Cravellis-borduurkleedjes² of Miss Blanche-voetbalplaatjes³.

Maar ook dat is natuurlijk anno 2021 verleden tijd.

¹ De Turmac zijdjes zijn lapjes stof met daarop gekleurde geborduurde afbeeldingen van vlinders, bloemen, danseressen en soms ook vlaggen van landen of bekende personen.

² Cravellis-borduurkleedjes zijn eigenlijk net Turmac Zijdjes, allen moest je ze zelf nog borduren en waren ze daarom iets gemakkelijker. Vaak was het “moeder de vrouw” die ook de rokerij voor vader en de zonen kocht. En als ze dan van borduren hield, wel dan wist je wel met welk merk ze thuis kwam.

³ Miss Blanche voetbalplaatjes. Wat betreft de voetbal plaatjes is er nog niets veranderd. Want zo af en toe zijn er supermarkt ketens die de rage weer nieuw leven inblazen.

Er is echter een wezenlijk verschil tussen toen en nu; de Turmac zijdjes, de Cravellis borduurkleedjes en de voetbal plaatjes van toen wisselen op veilingsites zoals die van Catawiki voor interessante bedragen van eigenaar, terwijl je vroeger je dubbelen gewoon met vriendjes ruilde.

Tenslotte

Met verwijzing naar de Twentse cabaretier Hermenegildus Felix Victor Maria (Herman) Finkers, ook bij ons staat het licht dan op rood en dan op groen. Dus ook op Erica is altijd wat te doen.

En als de Ericase jongelui van Festerica zich, bij gelegenheid van hun, ook nu weer, door corona geteisterde festival, door onze burgemeester Eric van Oosterhout in een “Glazen Huus” laten opsluiten zetten ze met hun creativiteit en enthousiasme, mede door SBS6, Erica toch maar weer mooi op de landelijke kaart.

En dat werpt natuurlijk ook de vraag op: “Wie opende eigenlijk in 1933 het feest rond de 70ste verjaardag van ons dorp?”

Wel daarvoor slaan wij even het Dagblad van het Noorden van 16 september 1933 open.

Daar lezen wij dat burgemeester Bouma, vanwege het overlijden van zijn vader, helaas verhinderd was om de openingsplechtigheid in de feesttent achter café Beuker (thans de auto uitstalling tussen de Villa Veldkamp en showroom van Autobedrijf  Luth-Tangenberg)

De locoburgemeester en wethouder van Openbare Werken, dhr J. Wiersema, kwam naar Erica.

Eén reactie op “Erica bestaat 70 jaar en viert dat.”

  1. Thea schreef:

    Wat leuk om te lezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


negen + 9 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.